Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- δεν είναι ρόδινη

Οι άνθρωποι με αναπηρία βιώνουν αποκλεισμό. Ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Στερούνται ευκαιρίες να εκπαιδευτούν, να αναπτυχθούν, να είναι αυτόνομοι, να χαίρονται τη ζωή.

Οι άνθρωποι με αναπηρία είναι αόρατοι. Αγνοούμε την πραγματικότητά τους. Δεν ξέρουμε τις δυνατότητες και τα ταλέντα τους. Δεν αναγνωρίζουμε τα προβλήματά τους, δεν προσπαθούμε να βρούμε συλλογικές λύσεις.

Οι άνθρωποι με αναπηρία είναι παγιδευμένοι. Σε στερεότυπα και απαρχαιωμένες αντιλήψεις, που σήμερα αποτελούν διάκριση. Σε πλαίσια που διαιωνίζουν την άνιση μεταχείριση ή προσφέρουν ευκαιριακή βοήθεια, κρατώντας τους εξαρτημένους.

Οι άνθρωποι με αναπηρία είναι πάνω απ’ όλα άνθρωποι. Δικαιούνται ό,τι ο καθένας από εμάς. Μια καλή ζωή, χωρίς αστερίσκους. Το αυτονόητο, και τίποτα λιγότερο απ’ αυτό.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ

Η κοινωνική ενσωμάτωση των ανθρώπων με αναπηρία…

Είναι ο καλύτερος τρόπος να έχουν καλή ποιότητα ζωής και αυτονομία.

Είναι ευεργετική για την ψυχική όσο και για τη σωματική τους υγεία.

Είναι το αυτονόητο για μια σύγχρονη κοινωνία, που αντιμετωπίζει ισότιμα όλα τα μέλη της και σέβεται τα δικαιώματά τους.

Είναι καταλύτης αλλαγής, αφού βοηθά να ανθίσουν θετικές ιδέες και πρακτικές.

Είναι η καλύτερη επιλογή για όλους, γιατί ωφελεί το σύνολο. Η αδυναμία των κοινωνιών μας να ενσωματώσει τα άτομα με αναπηρία μεταφράζεται σε απώλεια 3-7% του ΑΕΠ παγκοσμίως.

ΚΛΕΙΣΙΜΟ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ